شعرهای تنهائی...... حال و هوای ماهان

مسیحا

............ ..... برای کسی که خواست جاری و زلال بشه.. غرورش رو شکست و از خاک شروع کرد تا به افلاک رسید کسی که افتخار من شد.. کسی که شکوه انسانی رو همراه داشت. من مسیح نبودم...اون مسیحا شد.. پس علت رو باید در سرشت پاکش دونست. برای مسیحا که امیدوارم هر جا که هست سلامت باشه تو قلبت امتداد خط پاکی دلت از هر چه زشتی گشته شاکی جدا از خلق بد با بی کسی ها شدی نامت کنون گشته مسیحا مسیح .. های دم گرم تو داده شکوه عشق در قلبت نهاده مسیحا باش چون رب دیده ات شست و ماهان افتخارش پاکی توست ****************...