شعرهای تنهائی...... حال و هوای ماهان

سلام.دوستان خوبم با توجه به اینکه وبلاگها دیگه مثل سابق بازدید کننده نداره و از طرفی برای خیلی از دوستان قدیم که فقط آدرس این وبلاگ رو برای ارتباط داشتند این پست رو ارسال میکنم تا این دوستان جهت ارتبا...

............ ..... برای کسی که خواست جاری و زلال بشه.. غرورش رو شکست و از خاک شروع کرد تا به افلاک رسید کسی که افتخار من شد.. کسی که شکوه انسانی رو همراه داشت. من مسیح نبودم...اون مسیحا شد.. پس علت رو باید در سرشت پاکش دونست. برای مسیحا که امیدوارم هر جا که هست سلامت باشه تو قلبت امتداد خط پاکی دلت از هر چه زشتی گشته شاکی جدا از خلق بد با بی کسی ها شدی نامت کنون گشته مسیحا مسیح .. های دم گرم تو داده شکوه عشق در قلبت نهاده مسیحا باش چون رب دیده ات شست و ماهان افتخارش پاکی توست ****************...

گر تو میدانستی کهچه دردی دارد خنجر از دست عزیزان خوردن از من خسته نمیپرسیدی که چرا تنهایی ...

من اهل صلحم قصد خونریزی ندارم خلع سلاحم خنجر تیزی ندارم آنقدر جنگیدم به پای دل که دیگر حتی برای باختن چیزی ندارم بی اتفاقم راکدم محو سکوتم حتی دیار زلزله خیزی ندارم مثل شبم تاریک و تیره گنگ و ساکت حتی به صبح روشن امیدی ندارم ...